Najczęściej spotykanymi zaburzeniami są; dysleksja rozwojowa, - czyli trudności w nauce czytania i pisania a w jej obrębie dysortografia - powodująca, że uczeń popełnia błędy ortograficzne mimo tego, iż zna zasady ortografii i dysgrafia charakteryzująca się tym, że uczeń ma trudności w opanowaniu poprawnej formy graficznej pisma. W sferze czytania to dysleksja, czyli trudności w zapamiętywaniu liter, łączeniu w sylaby, w słowa. Spotykamy się także ze zbyt wolnym tempem czytania czy niską poprawnością. Czasem trudności w czytaniu nie mają dyslektycznego charakteru a mogą mieć choćby podłoże emocjonalne. Wówczas uczeń tak bardzo stara się przeczytać ładnie, że nie rozumie tego, co przeczytał. Problemy rodzinne, nieśmiałość, lękliwość czy brak wiary w swoje możliwości także mogą utrudniać opanowanie tych umiejętności.

Na jakim etapie nauki takie trudności pojawiają się u ucznia?

Zaburzenia w czytaniu czy też w pisaniu mogą występować na całym etapie nauki. Im wcześniej zostaną wykryte i zdiagnozowane tym, większa szansa na to, że dziecku uda się pokonać trudności, które wystąpiły u niego w procesie dydaktycznym.

Czy nauczyciel jest w stanie rozpoznać ucznia z zaburzeniami?

Obecnie nauczyciele posiadają wiedzę na ten temat i już we wstępnych klasach potrafią wyłapać ucznia z problemami. Takie dziecko trafia do poradni, gdzie po postawieniu diagnozy, ma możliwość rozpoczęcia terapii. Terapia trudności może także odbywać się na terenie szkoły, ponieważ nauczyciele w wielu przypadkach mają przygotowanie do prowadzenia zajęć o takim charakterze.

Jak wygląda praca z takim dzieckiem?

Opieramy się zarówno na tradycyjnych metodach jak i na nowoczesnej technologii. Wykorzystujemy szeroką gamę edukacyjnych programów komputerowych. Dzieci bardzo chętnie uczą się przez zabawę, jednakże nie można pozostawić ich samych podczas ćwiczeń na komputerze. Dziecko napotykające na trudność opuszcza zadanie i przechodzi do następnego. Bez nadzoru rodzica lub pedagoga ćwiczenia z wykorzystaniem programów komputerowych nie spełniają zamierzonego celu dydaktycznego.

W jaki sposób multimedialne programy edukacyjne ułatwiają pracę z dzieckiem posiadającym trudności w nauce?

Multimedialne programy edukacyjne są bardziej interesujące dla ucznia. Łączą w sobie zabawę z nauką. Każdy program jest przystosowany do ćwiczeń pomocnych w niwelowaniu innego zaburzenia. W poradni przy terapii trudności w czytaniu i pisaniu dysponujemy różnymi programami jak: Sylaba po sylabie, Królik Bystrzak, który pomaga w ćwiczeniu czytania i samodzielnego myślenia, Klik uczy czytać, który proponuje wspólną zabawę w poznawanie liter i pomaga opanować trudną sztukę czytania. Porusz umysł program wspomagający rozwój psychoruchowy dzieci. Jest również masa programów, które uczą poprawnej ortografii, np. Lista wyrazów z Ó niewymiennym czy Sposób na dysleksję Programy są dostosowane do wieku i umiejętności dzieci, dla uczniów młodszych opierają się one na ćwiczeniach obrazkowych, dla starszych w większym zakresie na materiale literowym.

Czy nauczyciele powinni wykorzystywać nowoczesną technologię w swojej pracy?

Tak. Zdecydowanie. Trzeba jednak pamiętać o zasadzie złotego środka, nie powinno się całkowicie odchodzić od tradycyjnych metod.

Programy edukacyjne są przygotowane dla uczniów na wszystkich etapach nauki, jednakże szczególnie młodsze dzieci muszą wykonywać ćwiczenia w towarzystwie osób dorosłych. Same potraktują taki program jak kolejną grę zrobią to, co nie sprawia im kłopotu i szybko się znudzą. Musimy również pokazywać im, że komputer to nie tylko zabawka, i nie służy wyłącznie do surfowania po Internecie i rozmawiania z kolegami za pomocą różnych komunikatorów. Trzeba uświadomić dzieci, że komputer nie jest mądrzejszy od człowieka, potrafi tylko to, co zrobi z nim człowiek. Ponadto cenne dla procesu terapeutycznego są pomoce wykonywane dla potrzeb tego jednego konkretnego dziecka. Jednak, aby przekazać wiedzę samemu trzeba ją posiadać.

Ważnie jest by nauczyciel potrafił obsługiwać komputer, by wykorzystywał go w swojej pracy dydaktycznej. Nie możemy wychowywać dzieci do tego, co było, tylko do tego, co będzie. Trzeba przygotowywać je do tego jak ten świat będzie wyglądał, kiedy będą dorosłe, by potrafiły się w nim odnaleźć. Technologia wciąż się rozwija, my musimy też się rozwijać i dbać o rozwój naszych dzieci i uczyć racjonalnego podejścia do nowych technologii.

Ponadto dzisiaj to Internet jest poważnym źródłem wiedzy dla dzieci i młodzieży, ze względów bezpieczeństwa powinniśmy, co najmniej tak dobrze jak Oni poruszać się w wirtualnej przestrzeni.

Dziękuję za rozmowę.